13 Kasım 2013 Çarşamba

Deniz Kızı, Orhan Veli, 1943

denizden yeni mi çımıştı neydi; saçları, dudakları deniz koktu sabaha kadar; yükselip alçalan göğsü deniz gibiydi. yoksuldu, biliyorum -ama boyuna da yoksulluk sözü edilmez ya- kulağımın dibinde, yavaş yavaş, aşk türküleri söyledi. neler görmüş, neler öğrenmişti kim bilir; denizle buğaz buğaza geçen hayatında! ağ yamamak, ağ atmak, ağ toplamak, olta yapmak, yem çıkarmak, kayık temizlemek... dikenli balıkları hatırlatmak için elleri ellerime değdi. o gece gördüm, onun gözlerinde gördüm; gün ne güzel doğarmış meğer açık denizde! onun saçları öğretti bana dalgayı; çalkalandım durdum rüyalar içinde. orhan veli kanık, 1943

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

yorum

sınıfsız, sınırsız, sömürüsüz bir dünya için lekeler, çizgiler...